Afgelopen zondag 15 augustus was het zover…. na helemaal niet geslapen te hebben vanwege het 31ste Internationale Vuurwerk Festival in Scheveningen, vertrok ik met vrienden richting het plaatsje Rust in Zuid-Duitsland om daar 2 dagen te gaan genieten van achtbanen, achtbanen en nog meer achtbanen. Om 03:30 uur zaten we in de auto volgeladen met kussens, broodjes, snoep, chips, koekjes en vooral Red-Bull (voor mij haha) om de 7 uur durende trip af te leggen. Na nog geen 1,5 uur zaten we al in Duitsland (ja het heeft nut in Nederland om ‘s nachts te rijden). Met veel plezier, gein, Rammstein (ja om mij ook wakker te houden) en voor de anderen slaap vervolgde ik mijn route (volgens TomTom) richting het zuiden van Duitsland. Op een gegeven moment was het toch nodig dat ik even 30 minuten mijn ogen dicht deed, want ik zat half te knikkebollen onderweg. Eerste parkeerplaats opgezocht en na 30 minuten waren we weer onderweg.

En ja… na een hoop uren zagen we in de verte de achtbanen boven de horizon uitkomen…. we werden wakker (voor wat mogelijk was) en na enkele minuten stonden we als kleine kinderen bij de toegang van Europapark. En dat al om 10:30 uur in de ochtend. Eerst de 2-daagse toegangsticket gekocht om daarna het park in te duiken. Oké… het ging allemaal wat langzamer als dat ik normaal zou zijn, maar mijn lichaam zei dan ook: SLAAP…. en mijn hersenen: ACHTBANEN….

Na de nodige thrill-rides te hebben gehad was het inmiddels middag geworden. Rond de klok van 15:30 uur gaf één van de vrienden aan echt brak te zijn en het wel gezien te hebben voor die dag. We vonden dat allemaal een goed idee. Dus enkele minuten later zaten we in de auto om een hotel te zoeken. Dus de TomTom (Eva is haar naam) weer wakker geschud en gezocht op de dichtstbijzijnde hotels. Ja op 1,5 kilometer van de parkeerplaats kwam de naam tevoorschijn die we ook op Google Earth al hadden gezien. Dus erheen gereden en bij aankomst even onderhandeld met de meneer achter de balie voor een kamer. Niet veel later zaten we in ons tweekamer appartement (met 2 2-persoonsbedden en 2 1-persoonsbedden, 2 TV’s en een badkamer met ligbad). We stelde voor even 2 uurtjes te slapen tot 19:00 uur om daarna lekker ons op te frissen en wat te gaan eten. Ik kan me nog herinneren dat ik het kussen raakte om vervolgens diep in coma te raken met al mijn kleren nog aan, en zelfs het dekbed nog onaangetast. Voor mijn gevoel werd ik 5 minuten later wakker gestoten…… maar het bleek al 3 uur verder te zijn…. hahaha. Volgens mij hadden we allemaal slaap nodig, en waren we ook allemaal zo slim om niet een wekker te zetten. Ach ja… het was vakantie hè ;-) . Dus snel ons allemaal opfrissen (ja sommigen zagen er nog steeds als een zombie uit (ik noem geen namen) om een lekker restaurant te zoeken.

Wij dus wandelen door het plaatsje Rust. Onderweg een pinautomaat tegengekomen, dus die rekening weer wat geplunderd. Daarna zagen we een leuk restaurantje, maar helaas… er was geen plek meer. (Eten ze in Duitsland allemaal rond 20:30 uur??). Dus toen maar terug naar het hotel gelopen en daar in het restaurant gedoken. En dat was maar goed ook…. wat een heerlijk eten hadden we op. Pasta, schnitzel, etc. De obers waren erg vriendelijk en eentje leek er exact op Scott Evil uit de film “Austin Powers” die gespeeld wordt door Seth Green. Ze probeerde ons nog wat grapjes te vertellen over Nederlanders, echter verstonden we er niet veel van en lachte we maar gewoon met hun mee hahaha. Na het desert, ik had overheerlijke hazelnootijs met meloen, banaan en nog meer gezonde dingen, kregen we een likeurdrankje van het huis. Nou… dat had ik geweten. Damn… het eten kwam bijna weer naar boven…. en ik had het daarna ook wel weer gehad wat alcohol (ook al was dat het enige) haha. Niet veel later rond de klok van 00:30 uur lagen we allemaal in bed om de volgende dag er weer vroeg uit te moeten om zo alle aangekruiste attracties op de plattegrond te doen. 

De volgende morgen was het om en om de badkamer in. Na een heerlijke douche richting het ontbijt en daarna direct door naar het park. Omdat we in een hotel zaten bij het park, kregen we ook bij de informatiebalie van het park een gratis brochure over het park en een parkeermunt om gratis te mogen parkeren. Na wederom veel attracties gedaan te hebben, ons lekker volgepropt te hebben met ongezond voedsel en alle achtbanen front-row te hebben gedaan, was het alweer 17:45 uur. Tijd om de auto in te stappen en weer terug te gaan rijden naar het koude kikkerlandje. Dit keer had ik onderweg geen slaap nodig en waren daarom ook om 00:30 uur alweer terug in Etten-Leur. In twee dagen had ik 15 uur gereden, 9 Red-Bull blikjes op en veel adrealine in de attracties verbruikt. Je kan je dus voorstellen dat ik ook nu weer lekker snel in coma lag…

Al met al is het weer een zeer geslaagd idee geweest van de groep om er een weekendje tussenuit te gaan. Mochten we weer gaan, dan doen we het wel anders…. want dan rijden we overdag, pakken een hotel, gaan het park in, pakken een hotel en de dag erna uitgerust naar huis ;-) . Nu op naar het volgende uitstapje….. en ohh ja… heb een leuk front-row HD filmpie gemaakt van de “Silver Star“, de hoogste achtbaan van Europa:

This video was embedded using the YouTuber plugin by Roy Tanck. Adobe Flash Player is required to view the video.

Eindelijk was het zover…. weer eens een vakantie… Omdat ik dit jaar 30 jaar werd, wilde ik op mijn verjaardag niet thuis zijn. Oke… en ik kon niet veel anders doen dan boeken tussen 25 juli en 5 augustus. Dit vanwege een vrijgezellefeest de 24ste en een trouwerij waar ik getuige bij ben op 6 aug. :-) . Maar daarnaast heb ik ook gewoon iets tegen die leeftijd.. op 25 juli (27ste was ik jarig) zat ik daarom ook in het vliegtuig richting Lanzarote samen met Melissa. Melissa wilde ook na 5 jaar wel weer eens op vakantie en ik ga dus echt niet alleen, dus tada…. Twee vliegen in één klap! Zij heerlijk genieten van de luxe en ik een gezellig reismaatje :-)

We hadden een last-minute geboekt bij D-Reizen de week ervoor.  Ons oog was gevallen op Lanzarote omdat andere bestemmingen of te duur, niet in die week te boeken waren of te “normaal” was. Zo wilde we beiden niet naar Turkijke, Spanje of Griekenland. Het werd de Canarische eilanden en dan ook specifiek het eiland Lanzarote. Tenerife was voor ons niet echt een optie omdat Melissa daar al enkele keren geweest was, en dit meer een uitgaanseiland is, en Lanzarote heeft iets met vulkanen en lava…. en dat sprak ons beide aan. Haha.

De accomodatie was het Riu Paraiso Resort geworden. All-inclusive en direct aan het “zwarte” strand. We konden bij het boeken een zeezichtkamer pakken maar dit koste ons 90 Euro per persoon extra… dus dat lieten we schieten. (en achteraf maar goed ook haha). Enige nadeel wat ik had was dat we moesten vliegen met ArkeFly. Deze luchtvaartmaatschappij had me immers al 6 uur laten wachten op Schiphol toen ik naar de Dominicaanse Republiek vloog paar jaar terug. Maar ondanks mijn slechte ervaringen met ArkeFly ging dit keer alles netjes volgens planning. We hadden Comfort Class stoelen, dus ook op Schiphol ging alles razendsnel. We hadden immers onze eigen incheckbalie. Eenmaal in het vliegtuig zaten we recht op de vleugel bij de nooduitgangen. Zeeen van beenruimte dus… (en dat terwijl we sowieso niet als een sardientje zouden zitten). De vlucht zou 4,5 uur duren, echter toen we opgestegen waren zei de co-piloot dat we na 4 uur al met onze voeten op het vulkanisch eiland zouden staan, wat ook bleek te kloppen.

We vertrokken met regen vanaf Schiphol en kwamen aan in de strakblauwe avondlucht van de Canarische eilanden. Heerlijk was dat…. toen we eenmaal uit de luchthaven naar onze bus liepen, kwam de klap… echter wel een heerlijke klap van warmte. Lanzarote ligt op 130 kilometer van de Sahara af…. en dat was te voelen. De gevoelstemperatuur ligt dan ook hoger dan dat ze vaak aangeven. Heerlijk om dat subtropische klimaat weer te ervaren na al die jaren. Na ongeveer 30 minuutjes in de bus te hebben gezeten, en te hebben genoten van het uitzicht van bergen die een wolkendeken over zich heen hadden liggen, werden we afgedropt bij ons hotel die ons de 8 dagen zou moeten voorzien van veel eten, drinken en luxe…. Voor Melissa was dit ook haar eerste ervaring van het concept: “All-Inclusive”….

Eenmaal ingecheck kregen we de fel begeerde zilveren polsband om om ons daarna naar onze “ZEEZICHT” kamer te begeven. Juist ja… D-reizen: wat nu betalen voor zo’n kamer als je deze gratis krijgt hahaha. Kamers waren netjes. Enige wat ik miste was een gevulde koelkastje in de kamer. Dit was bij mijn trip naar de Dominicaanse wel zo. Ligbad, balkon met zeezicht, twee grote bedden, gratis kluisje, airco en een zitje. Ohh ja.. en een tv met een Nederlandse zender erop (waar je toch nooit naar kijkt) ;-) . Daarna was het tijd om te gaan eten. Als een echte nieuweling bevind je je tussen al die vakantiegangers die hun weg al weten te vinden… toch wel gek dat je niet weet waar je eens moet beginnen met opscheppen. Er waren immers 4 koks met elk hun eigen specialiteit en andere etenswaren wat erbij gecombineerd kan worden, een meter of 4 aan salades en voorgerechten en een meter of 4 aan nagerechten. Keuzes zijn soms moeilijk, helemaal als je ALLES wilt, maar het niet op je bord past hahahaha. Kortom.. we kwamen niets te kort en het voedsel was nog binnen te houden ook. Ik zou de komende dagen in iedergeval extreem veel meloen en ijs eten. Na het avondeten hadden we nog wat van het complex bekeken en niet veel later zijn we gaan slapen.

De dag erna was het redelijk vroeg wakker zijn. De klok was een uurtje terug gezet natuurlijk vanwege de tijdzone waarin we ons bevonden. En ik had in iedergeval toch wel weg goed geslapen. Alleen stond de airco iets te koud, maar dat zou de komende dagen erna niet meer gebeuren… De dagplanning: zonnen, eten, drinken, strand verkennen, hotel verkennen, eten, drinken…. ohh die twee konden heel de dag door… dus ja. In de avond kwam er een hostes om over de excursies te praten. Uiteindelijk waren het de “grand tour” en jeepsafari geworden. Met de “grand tour” ga je naar de meest bekende plekjes per touringcarbus over heel het eiland en met de jeepsafari verken je ook enkele andere “hotspots” van het eiland maar dan via de binnendoor (en stoffige)  wegen, waar dus een bus niet kan komen. Zo proef je ook veel meer cultuur. Deze  waren gepland op de woensdag 28 julie en de zaterdag 31 juli. En donderdagavond hadden we het Japanse restaurant geboekt in het complex. Deze had namelijk ook nog 3 themarestaurants. Japans, Mexicaans en nog eentje die ik vergeten ben. Maar om hier te kunnen eten moet je van te voren bij de receptie reserveren. Eigenlijk wilde ik op mijn verjaardag daar eten, maar toen was alles al volgeboekt. Dat heb je nu eenmaal in het hoogseizoen. Maar voor de rest heb ik echt getwijfeld aan de drukte… want het was helemaal NIET DRUK…. Mijn gevoel zei echt dat het toerisme er niet echt was. Maar later in de week begon het ook in het resort drukker te worden, dus we hadden gewoon weer een perfect moment gekozen om erheen te gaan.

Even wat informatie over Lanzarote (dankzij Wikipedia, maar ik zou het niet anders gezegd hebben):

Lanzarote ligt het meest noordelijk en oostelijk van de eilanden van de Canarische Eilanden, een archipel in de Atlantische Oceaan, circa 130 kilometer voor de noordwestkust van Afrika. Het behoort toe aan Spanje. Lanzarote is een vulkanisch eiland, meer dan vijftien miljoen jaar geleden ontstaan. Het is vanwege de ligging de afgelopen eeuwen vaak het toneel geweest van strijd. Lanzarote is, inclusief de tot Lanzarote behorende kleinere eilanden La Graciosa, Alegranza en Montaña Clara, 846 km² groot. De enige luchthaven op het eiland bevindt zich bij de hoofdstad Arrecife. Omdat het het oudste eiland van de Canarische eilanden is, zijn de vulkanen verweerd van “bergen” tot “heuvels”. Gebergte zorgt vaak voor regen: op Lanzarote regent het niet vaak. Sinds men de temperatuurmeting bij houdt is de laagst gemeten temperatuur ooit +6ºC. Circa 40 dagen per jaar is er sprake van een Kalima: een sterke wind vanaf de Sahara. Dit resulteert in hoge temperaturen en veel fijn zand in de lucht.

Tussen 1730 en 1736 en in 1824 heeft een reeks vulkaanuitbarstingen plaatsgevonden waarbij elf dorpen verzwolgen zijn. Een groot deel van het eiland is bedekt met lava en ziet eruit als een maanlandschap omdat er bijna geen begroeiing is. Het eiland wordt vaak geteisterd door de passaat, een wind die overwegend uit het noorden komt. Het eiland ligt ten noorden van Fuerteventura, hetgeen Spaans is voor sterke wind. Doordat de bodem van Lanzarote weinig water vasthoudt, is landbouw op het eiland erg lastig. De bewoners van Lanzarote bouwen daarom muurtjes om de gewassen heen die zowel de wind tegenhouden als het vocht opvangen.  

Het nationale park Timanfaya bestaat uit vulkaankraters, lavavelden etc. Op een magmakamer staand wordt toeristen op verschillende manieren getoond hoe warm het op geringe diepte onder de grond is. Grind op slechts 10 centimeter diepte kan niet in de hand worden gehouden omdat het te heet is. Op één halve meter diepte wordt een stuk stro tegen het steen gehouden dat spontaan ontbrandt. Wanneer een emmer water in een gat in de grond wordt gegoten spuit dat met grote kracht omhoog.

Een belangrijke en wellicht de bekendste kunstenaar op Lanzarote was César Manrique die veel heeft gedaan om het oorspronkelijke karakter van het eiland te behouden. Zo heeft hij bewerkstelligd dat alleen de traditionele kleuren groen, blauw en bruin zijn toegestaan voor deuren en kozijnen; en de huizen er niet hoger dan vier verdiepingen mogen worden gebouwd, bovendien wit geschilderd moeten zijn. Verder zijn grote reclame uitingen verboden: alles om zoveel mogelijk van het eiland in oorspronkelijke staat te behouden (in tegenstelling tot eilanden als Gran Canaria en Tenerife waar door massatoerisme veel “beton en neon” te vinden is). Direct in het oog springend zijn zeven kunstwerken van Manrique genaamd “Juguetes del Viento” (speelgoed van de wind). Ze zijn o.a. bij het vliegveld en op de rotonde bij zijn huis te vinden.

Toeristisch interessant op het eiland zijn, naast het park Timanfaya, de oude hoofdstad Teguise, de lavatunnels van Cueva de los Verdes en Jameos del Agua, de cactustuin bij Guatiza, het uitzichtpunt Mirador del Rio, het vroegere woonhuis van César Manrique en het wijngebied la Geria (werelderfgoed).

Nou eigenlijk hebben we bijna alles wat hierboven vermeld staat bezocht met de Grand tour en de jeepsafari. Samengevat is het een enorm mooi maar droog eiland. Met slechts 20 tot 25 regendagen per jaar is beschutting zoeken bijna niet mogelijk. Maar het landschap heeft me zeker wel iets gedaan. Toch heel apart om te zien dat nagenoeg 1/3 van het eiland is verwoest door lava en dat de natuur erg belangrijk is voor de lokale bevolking. Dit was zeker één van de indrukwekkenste plekken waar ik ben geweest. Raad ook zeker iedereen aan om als je van natuur houd, dit eiland te bezoeken. Daarbij komt de temperatuur ook het gehele jaar niet echt onder de 20 graden. Dit is ook mijn eerste vakantie geweest waar ik 9 dagen lang elke dag alleen maar een strak blauwe lucht met alleen in de ochtend wat wolken gezien had. De temperatuur zat dan ook constant tussen de 28 en 33 graden, hoewel het warmer aanvoelde.

Wil je meer “zien” van het eiland? Bezoek dan snel mijn fotogallerij met 160 foto’s. Heb je vragen over mijn trip naar Lanzarote? Neem dan contact op. Enne… reacties zijn ook altijd welkom haha.

Het is nu 29 juli 17:40 uur. Een uurtje vroeger als in Nederland vanwege het tijdsverschil. Toch maar even een computer in het hotel gekaapt (tegen betaling) om een berichtje te schrijven. Na enkele dagen nu op dit eiland te vertoeven kan ik niets anders zeggen: vet eiland. Vooralsnog geen druppel regen en de voorspellingen voor de rest van de week zeggen hetzelfde. Alleen maar zon en een gemiddelde temperatuur van 29 graden.

Wel ben ik al redelijk verbrand. Ondanks dat ik tegen zon kan, staat hier de zon zo dicht op het oppervlakte van de Aarde dat ik na 1 uurtje al rood begon aan te lopen haha. Inmiddels is het grootste gedeelte weer bruin geworden, maar nog niet alles.

Gisteren een landtour gedaan. Ongelovelijk dat er veel van het eiland: 171 km2 van de 675 km2, is verwoest door de lavastromen van honderden/duizenden jaren geleden. Toch raar om dwars hierdoor heen te rijden. Er is weinig groen, want het klimaat zorgt ervoor dat het nagenoeg niet mogelijk is. Veel dingen gezien, maar de foto´s daarvan komen als ik terug ben, net als een uitgebreid verslag.

Het hotel (Riu Paraiso) is goed te noemen. Heb ondanks dit niet geboekt te hebben toch een zeezichtkamer gekregen. Toch wel weer geluk. Het eten is goed, animatie geweldig en de faciliteiten ook dik in orde. Op mijn verjaardag stond er ineens een fles champagne in de kamer met een kaartje: “van harte gefeliciteerd” van de hotelmanager. Toch wel netjes.

Ik ga zo bij het Chinees restaurant eten en zaterdag een jeepsafari doen. Voor de rest is het veel rusten, denken, zonnen en genieten van deze korte vakantie. Toch wel lekker om er even uit te zijn. Kan ik mijn gedachten weer op nul zetten om straks 2 daagjes te werken en dan weer 2 weekjes vrij te zijn.

I´ll keep in touch…..

Wie kent het? Je wilt graag even weg, maar het mag niet te duur zijn. Wel wil je zandstrand, lekkere temperaturen en het moet een locatie zijn waar je nog niet bent geweest. Eigenlijk werden die vragen zo gesteld bij het reisbureau, en daaruit kwam 1 bestemming: Bulgarije. Om precies te zijn: Alba Hotel, Golden Beach op 50 meter van de Zwarte Zee. Neckermann had een hoge korting dus dat was een leuk voor ons.
 
Dus Marcel (goede vriend van mij) en ik een nachtje erover nagedacht om de volgende dag maar te boeken. We hadden de laatste twee vliegtuig stoelen, dus langer hadden we niet moeten wachten. We vertrokken 6 dagen later (ja inderdaad Last-Minute) met Transavia vanaf Schiphol richting Burgas. Het vliegtuig vertrok om 18:00 uur en kwamen daardoor in de avond aan in Bulgarije. Na een 35 minuten met de pendelbus gereden te hebben stonden we in het hotel.

Eerste probleem…. we stonden niet in het computersysteem :-) . Tja… dat kan voorkomen als je zo last minute boekt. Dus de dame lief aangekeken en gevraagd om een mooie kamer en die kregen we dus ook. Tja… oogjes kunnen veel doen hahahahaha :-p. Recht op het zwembad aan een rustige kant van het hotelcomplex. Er is namelijk ook 1 zijde die recht aan de uitgaansstraat grenst. We waren gelijk aangekomen met een stel vriendelijke mensen uit Limburg en deze hadden dus ‘s nachts van kamer moeten wisselen omdat ze geen oog dicht konden doen. Marcel en ik hadden nog even de boel verkend (voor zover dat ging in het donker) om niet veel later in slaap te vallen.

De volgende dagen was het op zich redelijk simpel. Wakker worden, ontbijten, opfrissen, over de boulevard lopen, spulletjes kopen zoals een korte broek (ik was zo slim geweest om mijn korte broeken en zwembroek thuis te laten) of aan het zwembad liggen bakken, omdat we natuurlijk wel al die blanke Hollanders wilde uitlachen bij terugkomst. Marcel had een grote mond dat hij niet zou verbranden….. die uitspraak is nu veranderd in niet "snel" verbranden hahaha. Slapen tussendoor, dineren, opfrissen en naar 1 van de vele cocktailbars. Een voordeel: Dennis kan zat worden voor 0,50 Euro :-) . Halve liter bier heb je al voor 1 Lev (0,50 Euro). Cocktails waren tussen de 3 en 8 Lev. (gewoon delen door twee :-) ) Dus op zich goed te doen. Daarna was het weer het bed in kruipen om dat een paar dagen opnieuw te doen.

Tussendoor nog 2 excursies gedaan. Eentje was cultuur snuiven in een erg touristisch plaatsje en de andere was op de laatste dag een jeepsafari. Aangezien ons vliegtuig pas om 22:50 uur vertrok en wij om 12:00 uur al moesten uitchecken moesten we daar nog een oplossing voor verzinnen. Overdag waren we toch op de jeepsafari, maar de koffers en wellicht even douchen voor vertrek.

De enalaatste dag kwamen we een Nederlanders tegen die ook aan het zwembad lagen. Was moeder en dochter die ook samen even eruit waren. Hier mee aan de praat geraakt en uiteindelijk konden we hier dus onze laatste douche nemen voor dat we weer terug zouden vliegen naar Nederland. Was erg gezellig die laatste 2 dagen met zijn allen!

De jeepsafari was echt tof. In echte oude Russische legertrucks door het landschap crossen en rare capriolen uithalen. Driften, vol door plassen sjezen, jeep 50 graden laten kantelen op heuvels etc. Marcel en ik waren echt aan het genieten van onze zeer actieve chauffeur. (we waren met meerdere jeeps, maar de onze was duidelijk het meest leip bezig, wat we natuulijk alleen maar leuk vonden hahaha). Tussendoor een "soort van" dierentuin bezicht en ergens anders weer gegeten en met een luchtbuks geschoten. Onderweg viel ons al op dat die douche hard nodig zou zijn bij terugkomst in het hotel. We waren echt helemaal grijs van het stof! GEWELDIG GEWOON!!! :-) . Rond 16:00 uur (waren opgehaald om 09:00 uur) waren we terug, hebben nog even aan het zwembad gelegen, gedouched, laatste geld opgemaakt aan chocolade als bedankje dat we gebruik mochten maken van hun kamer en de bus weer in richting Luchthaven.

Ik was natuurlijk zo slim om shampoo en gel in mijn handbagage te stoppen (natuurlijk ervoor gebruikt bij het douchen), dus die tubes verdwenen in de prullebak…. valt namelijk ook onder vloeistoffen :-S. Niet veel later waren we op Schiphol. Ik had inmiddels al vanwege stappen, jeepsafari, vliegen enz… al zeker 30 uur mijn ogen niet dicht kunnen doen. Was redelijk brak en wilde niets liever naar mijn eigen bedje toe.

Uiteraard zat alles tegen. Trein reed niet verder als Rotterdam vanwege een ongeluk. Dus met de bus naar Dordrecht…. daar weer wachten op de trein… eenmaal in Breda reed er geen treintaxi naar Etten-Leur dus maar een "echte" taxi gepakt, want nog een uur wachten op de volgende trein (het was inmiddes 05:00 uur in de ochtend) kon ik niet meer aan. Uiteindelijk heeft de rit van Schiphol naar Etten-Leur langer geduurd als de vlucht van Bulgarije naar Schiphol…… WAY THE GO OPENBAAR VERVOER! :-) .

Eenmaal thuis lag ik 3 uurtjes in mijn bed… en Dennis kon niet meer slapen…… Ja… leuke vakantie….. alleen ben ik NU weer aan vakantie toe :-)   Hahahaha.

Foto’s kan je vinden in het online fotoalbum.

Morgen is het zover. Dan zit Dennis sinds langere tijd weer een paar uurtjes in een vliegtuig. Samen met een goede vriend hebben we vorige week een reis geboekt om er toch even tussenuit te zijn. Doel: buitenland, vliegen, goedkoop en iets waar we beide nog niet geweest waren. Uitkomst: Bulgarije. We hebben letterlijk de laatste 2 stoelen in het vliegtuig kunnen bemachtigen en vliegen echt voor een prikkie 8 dagen naar Bulgarije.

Vertrek is donderdag 17 september met Transavia die ons naar ons hotel brent welke half pension is. Dus in de morgen en avond gewoon eten. ‘s Middags mag je het zelf uitzoeken. Het hotel ligt op 50 meter van het zandstrand af met een leuke boulevard ertussen. Dus even een weekje relaxen. Uiteraard gaan mijn camera mee en zullen de nodige foto’s gemaakt gaan worden.

Dadelijk even mijn koffer pakken, alvast wat geld wisselen en zorgen dat ik alle papieren bij de hand heb zodat ik morgen zelf nergens meer naar om hoef te kijken.
I’ll speak to yo all when I’m back :-)

REISVERSLAG DOMINICAANSE REPUBLIEK

Helaas ben ik nu weer een aantal dagen terug in het koude regenachtige Nederland. Op 16 september 2007 tot 23 september 2007 ben ik samen met Simone naar de Dominicaanse Republiek geweest. We wilden voor onze vakantie maar 3 dingen, namelijk: warme temperatuur, wit zandstrand en een mooie omgeving. Na lang zoeken in de reisbrochures kwamen we uit op de Dominicaanse Republiek in het gebied Punta Cana. Ons geboekte resort was de: Bahia Principe Punta Cana.

DAG 1 zondag
Ons vliegtuig (ArkeFly) zou vertrekken op 16 september om 09:40 uur in de ochtend, zodat we in de Dominicaanse Republiek zouden aankomen om 13:10 uur lokale tijd. We zouden dus ook nog een bijna volle dag kunnen genieten ondanks de vliegreis. Helaas bleek bij aankomst op de luchthaven (2:45 uur wakker, om daar uiteindelijk 3 uur voor vertrek aanwezig te zijn) dat ons vliegtuig een vertraging had en pas om 14:00 uur in de middag zou vertrekken. Een vertraging dus van 4,5 uur! We kregen bij het inchecken een lunchbon zodat we op de luchthaven konden lunchen. In het vliegtuig zouden we dan ook een diner krijgen i.p.v. lunch. Uiteindelijk vertrokken we pas om 15:30 uur. Maar het mocht de pret niet drukken. We hadden onze Nintendo DS-en bij en vermaakte ons zo prima. De reden van de vertraging bleek een defect vliegtuig te zijn, waardoor ons vliegtuig dus pas veel later uit de Dominicaanse Republiek was vertrokken. De vlucht zelf was super. We zaten in leren stoelen, kregen genoeg te drinken, eten en te snoepen en hadden geen enkele turbulentie. Voor we het wisten waren we dan ook op de luchthaven in Punta Cana. Toen we het vliegtuig uitstapte kregen we gelijk de klap van het warme subtropische klimaat. Het was 32 graden en wat bewolkt met een luchtvochtigheidsgraad van 70 a 80 procent. Lekker klam en benauwd dus…. maar dat wilde we juist graag.

De luchthaven bracht ons al helemaal in een vakantiesfeer. De daken waren van riet en veel palmbomen. Airco kennen ze daar niet en de frisse "warme" lucht werd veroorzaakt door enorme ventilatoren welke zeker een doorsnee hadden van 3 a 4 meter. Er stond niet voor niets op die ventilatoren: Big Ass Fan ;) . Bij binnenkomst werden we eerst op de foto gezet met 2 in klederdracht geklede dames. Daarna moest je een toeristenkaart kopen van 10 Dollar per persoon om deze vervolgens 100 meter verderop weer in te leveren. (hoezo snel verdient). Hierna door de paspoort controle (voor hoever je dit een controle kon noemen) en het standje van ArkeFly opzoeken. Even de Voucher geven en we kregen een busje toegewezen welke ons naar de accommodatie zou brengen. Inmiddels proberen al enkele personen je koffer te pakken zodat ze hem voor je naar je busje konden brengen zodat ze weer enkele dollars konden verdienen, maar omdat mijn kleinste dollarbiljet 5 dollar bedroeg droeg (of reed) ik mijn eigen koffers wel die 100 meter naar het busje ;) .

We zaten met 7 man in het busje en deze reed ook direct naar het Bahia Principe complex toe. Jeetje…. wat rijden die Dominicanen als gekken ;) Allemaal met groot licht op en er zijn geen verkeersregels. Ook zijn er genoeg kuilen in de wegen wat als dat zo in Nederland zou zijn er allang klachten waren binnengekomen bij het Verkeer en Waterstaat. Eenmaal na 30 minuten later aangekomen te zijn op het complex was het inchecken. We kregen direct een vruchtencocktail aangeboden en werden als enige van de groep van 7 geplaatst in een villa welke ons uitzicht gaf op het zwembad. (dit hadden wij ook bij het boeken van de reis als optie indien mogelijk opgegeven). Eenmaal in de kamer was het snel even douchen, Wimpy bellen (is een Belg welke al 13 jaar in de Dominicaanse Republiek woont en ook excursies geeft) en daarna waren we op het kingsize bed direct in slaap gevallen. We waren immers ook al meer dan 26 uur wakker. Wel een leuk detail, de kamer was versierd met handdoeken welke in de vorm van zwanen waren gevouwen met verse roze blaadjes erin verwerkt.

DAG 2 maandag
De volgende dag waren we om 05:00 uur al klaarwakker. Tja,… de kleine jetlag zeg maar. Dus even weer opfrissen en het complex eens gaan verkennen, maar eerst ontbijten. Dit kon vanaf 07:00 uur tot 11:00 uur, maar vanaf 06:00 uur kon je al naar binnen en eten pakken wat er al stond. Jeetje wat een keuze. 6 lange rijen van zeker 8 meter lang met cornflakes, vers fruit, bacon, eieren, french toast, broodjes, kwark, croissantjes, enz… Tussendoor wordt er elke keer gevraagd of je iets te drinken wilt zoals koffie, thee, frisdrank, etc. Ben je klaar met je eerste bord, loop je weer opnieuw om wat eten te halen en bij terugkomst is je bord al weg. Elke tafel heeft ook het bestek in tweefout liggen. Borden zie je overal liggen, maar bestek niet. Na weer een lekkere bodem van eten op de maag te hebben liggen, gingen we eens rondkijken en natuurlijk naar het strand. Vanaf de receptie was het een dikke kilometer lopen. Kun je nagaan hoe groot die complexen zijn. Wij gingen lopen om zo ook de nodige foto’s te maken, maar hadden ook de treintjes kunnen pakken welke elke 3 minuten rijden van begin tot de zee en tussendoor ook stoppen bij een soort van bushaltes. Het was wederom weer erg warm. Zeker boven de 30 graden. (en dat al om 09:00 uur in de ochtend). Na de nodige foto’s te hebben gemaakt zijn we onze badkleding aan gaan doen en naar het strand gegaan. Nooit geweten dat ik al om 10:00 uur op het strand zou liggen. Natuurlijk goed ingesmeerd met factor 40 en bakken en zwemmen maar. De gemiddelde zeewatertemperatuur is in september 29 graden Celsius. Maar omdat de temperatuur buiten het water nog hoger ligt kan je lekker afkoelen in het water. Het water was azuur blauw en heel helder. Geen zeewier en geen stenen of schelpen. Enkel lekker zacht wit zand. Rond 14:00 uur hadden we het wel gezien en gingen we terug naar de kamer. Deze was inmiddels ook weer opgeruimd en versierd met wederom dieren van handdoeken met bloementjes erin verwerkt. En dat voor de ene dollar die ik op het kussen had gelegd. Na lekker gedoucht te hebben zijn we even wezen liggen op het bed en werden 2 uur later wakker ;) . En vanaf 13:00 tot 16:00 konden we lunchen. Dus weer lekker naar het restaurant gegaan bij de receptie en dit keer hadden we nog meer keuze aan eten… echt niet normaal. Rijst, gebakken aardappelen, pizza, biefstuk, rundvlees, etc… reken maar dat we weer lekker hadden gegeten en we goed vol zaten toen we weer naar buiten liepen. Hierna gingen we weer even naar de kamer om ons wat op te frissen en op dat moment werd ik op de kamer gebeld door Wimpy. Hij zou op woensdag de Soana tour gaan doen. Wij hadden zeker interesse en over twee dagen zouden we om 06:40 uur opgehaald worden. We hebben die dag nog veel geluierd, in de zon gelegen, lekker gegeten en gedronken. ’s Avonds was er nog een Michael Jackson optreden in het theater welke op het complex aanwezig was. Echt supergaaf. Daarna zijn we naar “het uitgaansgedeelte” geweest waar een Mister Bahia Verkiezing begon. 3 personen werken gekozen en moesten zich gaan bewijzen met een striptease, opdrukken etc… Echt heel leuk en dat allemaal onder het genot van een Pina Colada en Mamma Banana. Maar op een gegeven moment begon het te druppelen wat steeds erger werd. 10 minuten later stond iedereen te schuilen vanwege een tropische bui die losbarste. De show werd hierdoor ook stopgezet. Na 10 minuten was het weer droog, maar Simone en ik besloten om terug naar de kamer te gaan. Het was immers alweer bijna 00:30 uur en waren al op vanaf 05:00 uur. We vielen ook als een blok in slaap toen we eenmaal weer op het bed lagen.

DAG 3 dinsdag
Wederom waren we vroeg wakker. We hadden deze dag niet veel in de planning staan. Gewoon lekker zonnen, zwemmen, luieren, drinken, eten, slapen. Even een dagje lekker tot rust komen. Ik had inmiddels ook een goed rood hoofd en armen. Die was ik namelijk vergeten in te smeren de dag ervoor. Gelukkig deed het niet veel pijn en smeerde ik me nu wel helemaal goed in. Het voordeel was dat het vaak in de ochtend tot 13:00 uur zonnig was en dat er daarna vaak wat sluierbewolking kwam, waardoor de hitte van de zon wat minder werd in de middag. Wij liepen ook steeds terug vanaf het strand naar onze kamer en waren dan ook vaak al droog bij aankomst. Deze dag hebben we voor mij nog een nieuwe zwembroek gekocht omdat degene die ik had meegenomen erg versleten was en niet meer lekker zat ;) . De volgende dag zouden we ook gaan snorkelen dus wilde ik toch nog even die zwembroek halen in één van de winkeltjes welke je kon vinden in het uitgaansgedeelte van het complex. Aan het einde van de dag waren we dan ook al een beetje verkleurd. Het complex was zo mooi groen en werd supergoed onderhouden. Overal zag je tuinmannen bezig en automatische sprinklerinstallaties het gras voorzien van wat water. Ik had gereserveerd bij een Grill house (er zitten meerdere restaurants in het park waar je ook gratis kan eten, maar je moet dan wel even reserveren). Helaas viel deze tegen. Dit omdat ik niet echt wist wat ik bestelde en de afsluiting was echt goor. Op de kaart stond sundae with cake. Ik dacht gelijk aan de sundae ijsjes uit Amerika of bij de Mac Donalds. Kregen we een chocoladecake. Hier hou ik in ieder geval niet van, maar ik wilde me niet laten kennen. Maar deze cake was zo droog dat ik water nodig had om het weg te krijgen. Deze dus niet meer ;) . We gingen wat vroeger naar bed (rond de klok van 23:00 uur) aangezien we de volgende dag vroeg opgepikt zouden worden door Wimpy.

DAG 4 woensdag
Om 06:40 uur stond we bij de receptie. Niet veel later kwam er een safaribusje aanrijden waaruit een persoon stapte en vroeg of wij Dennis en Simone waren. Eenmaal ingestapt reden we het resort uit en na 30 minuten kwamen we met 2 van die busjes samen waarna Wimpy ons welkom heette en ons uitlegde wat we gingen doen. We gingen eerst met het safaribusje door de suikerrietvelden (ook weer iets wat de “grote” touroperators niet doen) naar een badplaats waar een speedboot klaarlag om ons naar een gedeelte te brengen waar je kunt snorkelen tussen de vissen. Aangezien we een dikke 2 uur door de suikerrietvelden hadden gereden achter het andere busje, waren we allemaal grijs van de stof. We wisten dat we niet veel later een lekkere duik konden nemen in het water dus vond het alleen maar leuk om te zien. Het water was weer eens super lekker warm en helder. Na 30 minuten tot een uurtje daar te hebben kunnen snorkelen. Daarna was het met de speedboot op volle snelheid naar een zandbank waar je zeesterren kon opvissen. Deze rit duurde ook een dikke 45 minuten. Terwijl je daar dus gewoon kon lopen (water kwam net boven mijn schouders uit) kregen we cola. Maar wel voorzien van Rum als je dat wilde ;) . Na weer de nodige foto’s te hebben gemaakt varen we weer door naar een kunstmatig eiland welke door een oorkaan is gevormd. Deze had tonnen aan zand met zich meegenomen en midden in de zee gedumpt zodat je een kunstmatig eiland kreeg met ook een branding van de zee. Echt een hele rare gewaarwording dat je tot je enkels in het water staat midden in de zee. Hier kon je ook hele gave schelpen opvissen. Het eiland zelf was omringd door barracuda’s. Als je een steen gooide naar de rand van het eilandje zag je de vissen ook wegspringen. Op de boot kregen we nu verse ananas en meloen. Ook chips en crackers kon je pakken als je er zin in had. Uiteraard ontbrak ook de Cola Rum (ook wel Cuba Libre genoemd) niet. We waren de enige op dit eiland en de nodige foto’s zijn dan ook weer gemaakt. Hierna gingen we door naar de Soana. Dit is een eiland was naast de Dominicaanse Republiek ligt wat je als een bounty eiland mag zien. Nog blauwer water, nog witter strand en nog veel meer palmbomen. Maar eerst vaarden we nog door een stukje beschermd natuurgebied (doen de grote touroperators ook niet). Hier konden de meiden op de boeg van de boot gaan liggen en kon je hele gave foto’s maken van een blauwe lucht, groene achtergrond van de planten en azuurblauwe zee.

Eenmaal aangekomen op het bounty eiland was het weer genieten. Hier gingen we ook eten en je kon weer onbeperkt drinken pakken. Van vruchtendrankjes tot bier. Met het eten kregen we: rijst, aardappelpuree, pasta, kip, vis, nog een ander stuk vlees en stokbrood. Echt super lekker was dat. We bleven hier bijna 2 uurtjes dus konden ook lekker even relaxen. Hierna werden we weer opgehaald door de speedbootjes welke ons naar een al klaar staande catamaran bracht. We kwamen op die boot ook samen met andere touroperators en deze catamaran bracht ons terug naar de haven. Deze trip duurde ook een dikke 2 uur. Ondertussen werd er gretig Cuba Libra en bier uitgedeeld of alleen cola als je dat wilde. Het was dus lekker hangen of dansen als je dat wilde want er werden diverse muzieknummers gedraaid. Eenmaal terug in de haven was het terug de safaribusjes in. Dit keer reden we via de snelweg terug en werden we weer netjes voor het hotel afgezet. Ik had aardig wat Rum Cola’s naar binnengewerkt op de terugweg (Wimpy heeft een koelbox met frisdranken en ook al gemengde Cuba Libra) waardoor alles een beetje draaide haha. We waren rond 19:00 uur terug en gingen nadat we ons even hadden opgefrist nog het restaurant in om lekker te dineren. Wederom een geslaagde dag, maar omdat we ons teveel hadden ingesmeerd met zonnebrandcrème niet verkleurd L haha. Nog wat gewandeld en TV gekeken op de kamer waarna we ook niet veel tijd nodig hadden om weer in slaap te vallen.

Dag 5 donderdag
Deze dag stond weer in het teken van lekker niets doen. Na het ontbijt was ik naar de guest relations gegaan omdat ik voor het Franse restaurant (Le Gourmet) voor die avond en de Japanner (Maiko) voor vrijdagavond wilde reserveren. Dit was geen enkel probleem en na 5 minuten stond ik weer buiten met de reservering bonnetjes in mijn hand. Lekker in de zon gelegen op het strand en aan het zwembad. Iets later op de dag belde Wimpy nog op dat de safari excursie voor zaterdag doorging en dat hij ons om 07:15 kwam ophalen. Aangezien er voor het hotelcomplex een gezonken schip ligt wilde Simone en ik een trapbootje reserveren zodat we er eens omheen konden varen. Dus op het strand de reservering gemaakt voor de vrijdagmiddag om 15:00 uur. ’s Avonds aten we bij Le Gourmet. Een Frans restaurant wat je ook echt in de Franse romantische stemming brengt. Alles is zo mooi aangekleed en het personeel enorm vriendelijk. Na heerlijk gegeten te hebben kreeg ik van het personeel ook nog een drankje aangeboden. Ben even de naam kwijt, maar ze steken het in brand en speelden er mee door de brandende alcohol over te schenken in een ander glas. Was erg lekker. Na het eten wat avond foto’s gemaakt van het complex en lekker op het strand even uitgewaaid. (was helemaal niemand meer).

DAG 6 vrijdag
Ook vrijdag was nog een rustdag. We zouden zondag weer terugreizen naar Nederland en zaterdag hadden we nog een excursie dus de laatste dag om lekker te bakken in de zon en te rusten. In de middag dus met het peddelbootje naar het schip gegaan en de nodige foto’s gemaakt. Jeetje, vanaf de kust leek het vlakbij, maar als je al langere tijd niet meer gefietst had, is het toch best zwaar. Hahaha. Was veel lichaamsvocht kwijtgeraakt en dus ook weer aangevuld toen we weer op het strand waren met de nodige drankjes. ’s Avonds zijn we eerst wezen eten in het Japanse restaurant Maiko. Echt heerlijk. Het Bahia Principe complex bestaat uit twee delen. Waar wij zaten heette het Bahia Principe Punta Cana, en het andere gedeelte Bahia Principe Bavaro. Aangezien het restaurant aan de andere kant lag was het echt even wennen, want alles in is spiegelbeeld gebouwd. Receptie, locaties van de restaurants etc. Ook hier was alles weer zo gebouwd dat je je echt waande in Japan. (alleen de Japanners ontbraken ;) ). We kwamen aan een tafel te zitten met een rus, Amerikanen en twee Spanjaarden. Echt super gezellig. Het eten werd voor je neus bereid. Wel had ik het vermoeden dat de kok net aangenomen was aangezien er 3 managers aan het meekijken waren en deze aan het einde ook vroegen of alles naar wens was of dat de kok ontslagen moest worden. Maar het was echt super het eten. Je glazen kwamen ook niet droog te staan. Op een gegeven moment wilde we gaan beginnen aan het dessert toen ineens al het personeel begon te zingen en met een taart aan kwamen zetten. Blijkbaar was er eentje van de Amerikanen jarig wat dus niemand wist. De gozer kreeg ook een goede rode kop en gaf toe jarig te zijn. Blijkbaar kunnen ze in de computer zien als er iemand jarig is aangezien de geboortedatums bekend zijn van alle gasten. Na tussendoor dus ook een stuk taart opgegeten te hebben en het dessert (ijsbolletje in een gefrituurd jasje) was het tijd om naar het theater te gaan. Hier werd de voorstelling van de Lion King opgevoerd. Echt leuk om te zien, maar natuurlijk niet zoals ik die gewend was van de show in Scheveningen (van Joop van den Ende). Hierna wilde we eigenlijk nog uitgaan, maar we waren aardig moe en de volgende dag weer op excursie.

DAG 7 zaterdag
Het was weer vroeg op. Na eerst lekker een ontbijtje naar binnen te hebben gewerkt was het tijd om bij de receptie op Wimpy te wachten voor de Ecologische Safari Tour. We hadden om 07:15 uur afgesproken, maar hij kwam wat later, omdat er bij een ander hotel niemand was komen opdagen en er ook nog eentje zich verslapen had. Maar dit mocht de pret niet drukken. Na een halfuurtje gereden te hebben stopte we eerst bij een supermarktje om inkopen te doen. Wimpy kocht frisdrank en bier of iets anders als je dat wilde hebben. We waren met een lekker klein groepje van 8 man. Onderweg naar de paardenmanege (voor zover je dat zo kan noemen) krijgen we nog een lokaal zelf gemaakte drankje genaamd: Mama Joan. Dit waren kruiden welke langere tijd in rode wijn hebben geweekt. Daarna werd de rode wijn eruit gehaald en vervangen door rum met honing. Dit was een erg sterk drankje maar zeker lekker en ontdeed het lichaam van alle giftige stoffen. Simone had last van haar rug en na het drinken van dat drankje trok die rugpijn weg. Normaal lust ze ook geen rum, maar vanwege de honing was deze lekker zoet. Eenmaal aangekomen bij de manege kregen we allemaal een paard toegewezen. Simone kreeg een rustige en ik uiteraard een ADHD paard. Haha… alsof ze het weten J. Normaal loop je met de paarden in het water, maar omdat het al langere tijd niet goed geregend had was er geen druppel water meer te vinden. Dus was het lopen over stenen. Na ongeveer 20 minuten paardrijden waren we terug bij de safaribus en reden we door naar een “rijke” familie. Deze wonen ook in een krot, maar hebben wel 3 slaapkamers en sanitair in de badkamer. Het rare eraan is dat ze geen stromend water of elektriciteit hebben zodat de “luxe” niet gebruikt kan worden. Na dit bezoek zijn we naar de plek gereden waar delen van de film Jurassic Park 1 was opgenomen. Ongelofelijke mooie natuur op slecht 30 minuten rijden vanaf de grote luxe ressorts. Op die plek kregen we ook traditionele Dominicaans eten voorgeschoteld, zoals rijst, gehakt, bruine bonen en vers fruit zoals ananas, meloen, kokos, enz. Heerlijk gewoon. Is toch een voordeel als je van rijst houdt. Daarna nog een bezoekje gebracht aan een hangbrug welke gebruikt zou zijn voor één van de films van Indiana Jones. Weer de nodige foto’s geschoten en doorgereden naar een dorpje van enkele huisjes waar veel inteelt was. Zo waren de mensen/kinderen ook soms misvormd. Wimpy ondersteund 18 kinderen door deze bij te staan als ze rekeningen van de dokter hebben of spullen nodig hebben. Maak je dus gebruik van de excursies van Wimpy, dan steun je ook indirect een hoop kinderen. Geld geven heeft geen zin aangezien dat op zal gaan aan drugs en drank. Door deze excursie hoor je ook de andere kant van het verhaal van de Dominicaanse Republiek. Dit is erg negatief, maar wel de waarheid. Bij dit dorpje kon je ook zwemmen in een meertje waar water uit de bergen kwam. Was ook erg helder, maar niet veel mensen hadden behoefte om te zwemmen. Hierna terug naar het safaribusje om terug naar het hotel gebracht te worden. Onderweg vroeg Wimpy of we nog wat wilde hebben, omdat hij het dan onderweg even zou kopen. Perfect geregeld dus. En zo kwam er een eind aan onze vakantie. Bij terugkomst in het hotel nog lekker naar het strand geweest, wezen eten en gerelaxt in de jacuzzi op onze kamer om vervolgens weer voldaan en tevreden in slaap te vallen op het kingsize bed.

DAG 8 zondag
Vandaag was de dag van vertrek. We sliepen lekker tot 09:00 uur (tja… dat was daar uitslapen aangezien we redelijk vroeg wakker waren elke dag). Heerlijk wezen ontbijten in het complex om vervolgens de koffers te pakken. Om 11:00 had ik de Bell Boys laten komen of de koffers voor ons te sjouwen. Deze worden vanaf de kamer op een karretje gegooid en wij kunnen er dan bij gaan zitten om zo niet naar de receptie te hoeven lopen. Even uitchecken en om 11:10 uur stond onze taxi voor het hotel om ons terug naar de luchthaven te brengen. Het was weer een enorm mooie dag en wilde eigenlijk niet weg. Maar ja… aan alle leuke dingen komt vaak een eind. Eenmaal op de luchthaven aangekomen konden we direct inchecken aan de balies van ArkeFly. Het vliegtuig was dit keer wel op tijd en met een tussenstop op Puerto Plata waren we weer onderweg naar het koude/grijze Schiphol. De vlucht was weer top net zoals op de heenreis. Eenmaal aangekomen op Schiphol was het maandagochtend om 07:30 uur. (dus de 9de dag van onze vakantie). We werden opgehaald door mijn vader en bij thuiskomst ook weer direct in slaap gevallen.

We zijn nu een aantal dagen verder (28 september) maar ik heb nog steeds last van mijn jetlag. Gelukkig hoef ik pas volgende week 2 daagjes te werken om weer een week vrij te zijn. Dan ga ik met een grote groep vrienden naar Duitsland. De vakantie is dus nog niet helemaal voorbij ;)

CONCLUSIE
Ik wil via dit reisverslag dan ook duidelijk vermelden dat het een heerlijke vakantie was in de Dominicaanse Republiek dankzij het goede weer, de vriendelijke mensen en voor de geweldige excursies van Wimpy. Mochten er mensen zijn die vragen hebben over het hotel, de excursies enz. stuur me dan gewoon een mailtje.

Meer informatie over Wimpy en zijn excursies kan je vinden op:
http://www.wimpypuntacana.com.

Groeten,
Dennis Reith uit Roosendaal, Nederland

Kijk in het fotoalbum voor een heleboel foto’s welke k gemaakt heb.

© Copyright 2010: Weblog van Dennis Reith Suffusion WordPress theme by Sayontan Sinha