Afgelopen zondag 15 augustus was het zover…. na helemaal niet geslapen te hebben vanwege het 31ste Internationale Vuurwerk Festival in Scheveningen, vertrok ik met vrienden richting het plaatsje Rust in Zuid-Duitsland om daar 2 dagen te gaan genieten van achtbanen, achtbanen en nog meer achtbanen. Om 03:30 uur zaten we in de auto volgeladen met kussens, broodjes, snoep, chips, koekjes en vooral Red-Bull (voor mij haha) om de 7 uur durende trip af te leggen. Na nog geen 1,5 uur zaten we al in Duitsland (ja het heeft nut in Nederland om ‘s nachts te rijden). Met veel plezier, gein, Rammstein (ja om mij ook wakker te houden) en voor de anderen slaap vervolgde ik mijn route (volgens TomTom) richting het zuiden van Duitsland. Op een gegeven moment was het toch nodig dat ik even 30 minuten mijn ogen dicht deed, want ik zat half te knikkebollen onderweg. Eerste parkeerplaats opgezocht en na 30 minuten waren we weer onderweg.

En ja… na een hoop uren zagen we in de verte de achtbanen boven de horizon uitkomen…. we werden wakker (voor wat mogelijk was) en na enkele minuten stonden we als kleine kinderen bij de toegang van Europapark. En dat al om 10:30 uur in de ochtend. Eerst de 2-daagse toegangsticket gekocht om daarna het park in te duiken. Oké… het ging allemaal wat langzamer als dat ik normaal zou zijn, maar mijn lichaam zei dan ook: SLAAP…. en mijn hersenen: ACHTBANEN….

Na de nodige thrill-rides te hebben gehad was het inmiddels middag geworden. Rond de klok van 15:30 uur gaf één van de vrienden aan echt brak te zijn en het wel gezien te hebben voor die dag. We vonden dat allemaal een goed idee. Dus enkele minuten later zaten we in de auto om een hotel te zoeken. Dus de TomTom (Eva is haar naam) weer wakker geschud en gezocht op de dichtstbijzijnde hotels. Ja op 1,5 kilometer van de parkeerplaats kwam de naam tevoorschijn die we ook op Google Earth al hadden gezien. Dus erheen gereden en bij aankomst even onderhandeld met de meneer achter de balie voor een kamer. Niet veel later zaten we in ons tweekamer appartement (met 2 2-persoonsbedden en 2 1-persoonsbedden, 2 TV’s en een badkamer met ligbad). We stelde voor even 2 uurtjes te slapen tot 19:00 uur om daarna lekker ons op te frissen en wat te gaan eten. Ik kan me nog herinneren dat ik het kussen raakte om vervolgens diep in coma te raken met al mijn kleren nog aan, en zelfs het dekbed nog onaangetast. Voor mijn gevoel werd ik 5 minuten later wakker gestoten…… maar het bleek al 3 uur verder te zijn…. hahaha. Volgens mij hadden we allemaal slaap nodig, en waren we ook allemaal zo slim om niet een wekker te zetten. Ach ja… het was vakantie hè ;-) . Dus snel ons allemaal opfrissen (ja sommigen zagen er nog steeds als een zombie uit (ik noem geen namen) om een lekker restaurant te zoeken.

Wij dus wandelen door het plaatsje Rust. Onderweg een pinautomaat tegengekomen, dus die rekening weer wat geplunderd. Daarna zagen we een leuk restaurantje, maar helaas… er was geen plek meer. (Eten ze in Duitsland allemaal rond 20:30 uur??). Dus toen maar terug naar het hotel gelopen en daar in het restaurant gedoken. En dat was maar goed ook…. wat een heerlijk eten hadden we op. Pasta, schnitzel, etc. De obers waren erg vriendelijk en eentje leek er exact op Scott Evil uit de film “Austin Powers” die gespeeld wordt door Seth Green. Ze probeerde ons nog wat grapjes te vertellen over Nederlanders, echter verstonden we er niet veel van en lachte we maar gewoon met hun mee hahaha. Na het desert, ik had overheerlijke hazelnootijs met meloen, banaan en nog meer gezonde dingen, kregen we een likeurdrankje van het huis. Nou… dat had ik geweten. Damn… het eten kwam bijna weer naar boven…. en ik had het daarna ook wel weer gehad wat alcohol (ook al was dat het enige) haha. Niet veel later rond de klok van 00:30 uur lagen we allemaal in bed om de volgende dag er weer vroeg uit te moeten om zo alle aangekruiste attracties op de plattegrond te doen. 

De volgende morgen was het om en om de badkamer in. Na een heerlijke douche richting het ontbijt en daarna direct door naar het park. Omdat we in een hotel zaten bij het park, kregen we ook bij de informatiebalie van het park een gratis brochure over het park en een parkeermunt om gratis te mogen parkeren. Na wederom veel attracties gedaan te hebben, ons lekker volgepropt te hebben met ongezond voedsel en alle achtbanen front-row te hebben gedaan, was het alweer 17:45 uur. Tijd om de auto in te stappen en weer terug te gaan rijden naar het koude kikkerlandje. Dit keer had ik onderweg geen slaap nodig en waren daarom ook om 00:30 uur alweer terug in Etten-Leur. In twee dagen had ik 15 uur gereden, 9 Red-Bull blikjes op en veel adrealine in de attracties verbruikt. Je kan je dus voorstellen dat ik ook nu weer lekker snel in coma lag…

Al met al is het weer een zeer geslaagd idee geweest van de groep om er een weekendje tussenuit te gaan. Mochten we weer gaan, dan doen we het wel anders…. want dan rijden we overdag, pakken een hotel, gaan het park in, pakken een hotel en de dag erna uitgerust naar huis ;-) . Nu op naar het volgende uitstapje….. en ohh ja… heb een leuk front-row HD filmpie gemaakt van de “Silver Star“, de hoogste achtbaan van Europa:

This video was embedded using the YouTuber plugin by Roy Tanck. Adobe Flash Player is required to view the video.

Afgelopen week/weekend was het weer zover. Het 31ste Internationale Vuurwerk Festival Scheveningen. Op donderdag 12, vrijdag 13 en zaterdag 14 augustus was dit event weer van de partij. Elke dag 2 landen die streden om als winnaar uit de bus te komen. Uiteraard was ik ook samen met een hoop vrienden weer van de partij. Welliswaar op zaterdag. Op deze dag zouden Duitsland en Nederland hun show geven. Heerlijk die dag rond 13:30 uur richting Scheveningen vertrokken om zo heerlijk te wandelen en te eten.

Na het avondeten in één van de heerlijke strandtenten was het een plekje zoeken op het strand. Recht voor het Kurhaus vonden we onze plek. Na aan het graven te zijn geweest als Duitsers hadden we onze eigen “natuurlijk” ligbedden gemaakt. Zo konden we met 8 man naast elkaar heerlijk liggen kijken. Uiteraard waren we ook weer goed vertegenwoordigd met camera’s. Ik had de week ervoor mijn nieuwe Sony DSC-H55 gekocht en kon hem goed testen. De foto’s kan je vinden in de fotogallerij.

Na het vuurwerk was het tijd om naar huis te gaan. We zouden immers de dag erna erg vroeg vertrekken naar Rust in Duitsland. Een rit van 7 uur om zo te genieten van 2 dagen Europapark. Echter toen we in de parkeergarage waren aangekomen, bleken we hier voorlopig gestrand te zijn. De duizenden mensen wilden blijkbaar allemaal naar huis waardoor we zeker 1,5 uur hebben zitten wachten alvorens we uberhaupt van de parkeerplek konden rijden. Uiteindelijk waren we rond 2 uur in de nacht terug in Etten-Leur. We hadden toen maar besloten om ons allen direct op te frissen en dan maar zonder slaap onze trip te vervolgen naar Duitsland.

Het was weer een leuke gezellige dag waarbij we “gelukkig” hebben genoten van veel zon en plezier met elkaar. Volgend jaar zijn we zeker weer van de partij.

Eindelijk was het zover…. weer eens een vakantie… Omdat ik dit jaar 30 jaar werd, wilde ik op mijn verjaardag niet thuis zijn. Oke… en ik kon niet veel anders doen dan boeken tussen 25 juli en 5 augustus. Dit vanwege een vrijgezellefeest de 24ste en een trouwerij waar ik getuige bij ben op 6 aug. :-) . Maar daarnaast heb ik ook gewoon iets tegen die leeftijd.. op 25 juli (27ste was ik jarig) zat ik daarom ook in het vliegtuig richting Lanzarote samen met Melissa. Melissa wilde ook na 5 jaar wel weer eens op vakantie en ik ga dus echt niet alleen, dus tada…. Twee vliegen in één klap! Zij heerlijk genieten van de luxe en ik een gezellig reismaatje :-)

We hadden een last-minute geboekt bij D-Reizen de week ervoor.  Ons oog was gevallen op Lanzarote omdat andere bestemmingen of te duur, niet in die week te boeken waren of te “normaal” was. Zo wilde we beiden niet naar Turkijke, Spanje of Griekenland. Het werd de Canarische eilanden en dan ook specifiek het eiland Lanzarote. Tenerife was voor ons niet echt een optie omdat Melissa daar al enkele keren geweest was, en dit meer een uitgaanseiland is, en Lanzarote heeft iets met vulkanen en lava…. en dat sprak ons beide aan. Haha.

De accomodatie was het Riu Paraiso Resort geworden. All-inclusive en direct aan het “zwarte” strand. We konden bij het boeken een zeezichtkamer pakken maar dit koste ons 90 Euro per persoon extra… dus dat lieten we schieten. (en achteraf maar goed ook haha). Enige nadeel wat ik had was dat we moesten vliegen met ArkeFly. Deze luchtvaartmaatschappij had me immers al 6 uur laten wachten op Schiphol toen ik naar de Dominicaanse Republiek vloog paar jaar terug. Maar ondanks mijn slechte ervaringen met ArkeFly ging dit keer alles netjes volgens planning. We hadden Comfort Class stoelen, dus ook op Schiphol ging alles razendsnel. We hadden immers onze eigen incheckbalie. Eenmaal in het vliegtuig zaten we recht op de vleugel bij de nooduitgangen. Zeeen van beenruimte dus… (en dat terwijl we sowieso niet als een sardientje zouden zitten). De vlucht zou 4,5 uur duren, echter toen we opgestegen waren zei de co-piloot dat we na 4 uur al met onze voeten op het vulkanisch eiland zouden staan, wat ook bleek te kloppen.

We vertrokken met regen vanaf Schiphol en kwamen aan in de strakblauwe avondlucht van de Canarische eilanden. Heerlijk was dat…. toen we eenmaal uit de luchthaven naar onze bus liepen, kwam de klap… echter wel een heerlijke klap van warmte. Lanzarote ligt op 130 kilometer van de Sahara af…. en dat was te voelen. De gevoelstemperatuur ligt dan ook hoger dan dat ze vaak aangeven. Heerlijk om dat subtropische klimaat weer te ervaren na al die jaren. Na ongeveer 30 minuutjes in de bus te hebben gezeten, en te hebben genoten van het uitzicht van bergen die een wolkendeken over zich heen hadden liggen, werden we afgedropt bij ons hotel die ons de 8 dagen zou moeten voorzien van veel eten, drinken en luxe…. Voor Melissa was dit ook haar eerste ervaring van het concept: “All-Inclusive”….

Eenmaal ingecheck kregen we de fel begeerde zilveren polsband om om ons daarna naar onze “ZEEZICHT” kamer te begeven. Juist ja… D-reizen: wat nu betalen voor zo’n kamer als je deze gratis krijgt hahaha. Kamers waren netjes. Enige wat ik miste was een gevulde koelkastje in de kamer. Dit was bij mijn trip naar de Dominicaanse wel zo. Ligbad, balkon met zeezicht, twee grote bedden, gratis kluisje, airco en een zitje. Ohh ja.. en een tv met een Nederlandse zender erop (waar je toch nooit naar kijkt) ;-) . Daarna was het tijd om te gaan eten. Als een echte nieuweling bevind je je tussen al die vakantiegangers die hun weg al weten te vinden… toch wel gek dat je niet weet waar je eens moet beginnen met opscheppen. Er waren immers 4 koks met elk hun eigen specialiteit en andere etenswaren wat erbij gecombineerd kan worden, een meter of 4 aan salades en voorgerechten en een meter of 4 aan nagerechten. Keuzes zijn soms moeilijk, helemaal als je ALLES wilt, maar het niet op je bord past hahahaha. Kortom.. we kwamen niets te kort en het voedsel was nog binnen te houden ook. Ik zou de komende dagen in iedergeval extreem veel meloen en ijs eten. Na het avondeten hadden we nog wat van het complex bekeken en niet veel later zijn we gaan slapen.

De dag erna was het redelijk vroeg wakker zijn. De klok was een uurtje terug gezet natuurlijk vanwege de tijdzone waarin we ons bevonden. En ik had in iedergeval toch wel weg goed geslapen. Alleen stond de airco iets te koud, maar dat zou de komende dagen erna niet meer gebeuren… De dagplanning: zonnen, eten, drinken, strand verkennen, hotel verkennen, eten, drinken…. ohh die twee konden heel de dag door… dus ja. In de avond kwam er een hostes om over de excursies te praten. Uiteindelijk waren het de “grand tour” en jeepsafari geworden. Met de “grand tour” ga je naar de meest bekende plekjes per touringcarbus over heel het eiland en met de jeepsafari verken je ook enkele andere “hotspots” van het eiland maar dan via de binnendoor (en stoffige)  wegen, waar dus een bus niet kan komen. Zo proef je ook veel meer cultuur. Deze  waren gepland op de woensdag 28 julie en de zaterdag 31 juli. En donderdagavond hadden we het Japanse restaurant geboekt in het complex. Deze had namelijk ook nog 3 themarestaurants. Japans, Mexicaans en nog eentje die ik vergeten ben. Maar om hier te kunnen eten moet je van te voren bij de receptie reserveren. Eigenlijk wilde ik op mijn verjaardag daar eten, maar toen was alles al volgeboekt. Dat heb je nu eenmaal in het hoogseizoen. Maar voor de rest heb ik echt getwijfeld aan de drukte… want het was helemaal NIET DRUK…. Mijn gevoel zei echt dat het toerisme er niet echt was. Maar later in de week begon het ook in het resort drukker te worden, dus we hadden gewoon weer een perfect moment gekozen om erheen te gaan.

Even wat informatie over Lanzarote (dankzij Wikipedia, maar ik zou het niet anders gezegd hebben):

Lanzarote ligt het meest noordelijk en oostelijk van de eilanden van de Canarische Eilanden, een archipel in de Atlantische Oceaan, circa 130 kilometer voor de noordwestkust van Afrika. Het behoort toe aan Spanje. Lanzarote is een vulkanisch eiland, meer dan vijftien miljoen jaar geleden ontstaan. Het is vanwege de ligging de afgelopen eeuwen vaak het toneel geweest van strijd. Lanzarote is, inclusief de tot Lanzarote behorende kleinere eilanden La Graciosa, Alegranza en Montaña Clara, 846 km² groot. De enige luchthaven op het eiland bevindt zich bij de hoofdstad Arrecife. Omdat het het oudste eiland van de Canarische eilanden is, zijn de vulkanen verweerd van “bergen” tot “heuvels”. Gebergte zorgt vaak voor regen: op Lanzarote regent het niet vaak. Sinds men de temperatuurmeting bij houdt is de laagst gemeten temperatuur ooit +6ºC. Circa 40 dagen per jaar is er sprake van een Kalima: een sterke wind vanaf de Sahara. Dit resulteert in hoge temperaturen en veel fijn zand in de lucht.

Tussen 1730 en 1736 en in 1824 heeft een reeks vulkaanuitbarstingen plaatsgevonden waarbij elf dorpen verzwolgen zijn. Een groot deel van het eiland is bedekt met lava en ziet eruit als een maanlandschap omdat er bijna geen begroeiing is. Het eiland wordt vaak geteisterd door de passaat, een wind die overwegend uit het noorden komt. Het eiland ligt ten noorden van Fuerteventura, hetgeen Spaans is voor sterke wind. Doordat de bodem van Lanzarote weinig water vasthoudt, is landbouw op het eiland erg lastig. De bewoners van Lanzarote bouwen daarom muurtjes om de gewassen heen die zowel de wind tegenhouden als het vocht opvangen.  

Het nationale park Timanfaya bestaat uit vulkaankraters, lavavelden etc. Op een magmakamer staand wordt toeristen op verschillende manieren getoond hoe warm het op geringe diepte onder de grond is. Grind op slechts 10 centimeter diepte kan niet in de hand worden gehouden omdat het te heet is. Op één halve meter diepte wordt een stuk stro tegen het steen gehouden dat spontaan ontbrandt. Wanneer een emmer water in een gat in de grond wordt gegoten spuit dat met grote kracht omhoog.

Een belangrijke en wellicht de bekendste kunstenaar op Lanzarote was César Manrique die veel heeft gedaan om het oorspronkelijke karakter van het eiland te behouden. Zo heeft hij bewerkstelligd dat alleen de traditionele kleuren groen, blauw en bruin zijn toegestaan voor deuren en kozijnen; en de huizen er niet hoger dan vier verdiepingen mogen worden gebouwd, bovendien wit geschilderd moeten zijn. Verder zijn grote reclame uitingen verboden: alles om zoveel mogelijk van het eiland in oorspronkelijke staat te behouden (in tegenstelling tot eilanden als Gran Canaria en Tenerife waar door massatoerisme veel “beton en neon” te vinden is). Direct in het oog springend zijn zeven kunstwerken van Manrique genaamd “Juguetes del Viento” (speelgoed van de wind). Ze zijn o.a. bij het vliegveld en op de rotonde bij zijn huis te vinden.

Toeristisch interessant op het eiland zijn, naast het park Timanfaya, de oude hoofdstad Teguise, de lavatunnels van Cueva de los Verdes en Jameos del Agua, de cactustuin bij Guatiza, het uitzichtpunt Mirador del Rio, het vroegere woonhuis van César Manrique en het wijngebied la Geria (werelderfgoed).

Nou eigenlijk hebben we bijna alles wat hierboven vermeld staat bezocht met de Grand tour en de jeepsafari. Samengevat is het een enorm mooi maar droog eiland. Met slechts 20 tot 25 regendagen per jaar is beschutting zoeken bijna niet mogelijk. Maar het landschap heeft me zeker wel iets gedaan. Toch heel apart om te zien dat nagenoeg 1/3 van het eiland is verwoest door lava en dat de natuur erg belangrijk is voor de lokale bevolking. Dit was zeker één van de indrukwekkenste plekken waar ik ben geweest. Raad ook zeker iedereen aan om als je van natuur houd, dit eiland te bezoeken. Daarbij komt de temperatuur ook het gehele jaar niet echt onder de 20 graden. Dit is ook mijn eerste vakantie geweest waar ik 9 dagen lang elke dag alleen maar een strak blauwe lucht met alleen in de ochtend wat wolken gezien had. De temperatuur zat dan ook constant tussen de 28 en 33 graden, hoewel het warmer aanvoelde.

Wil je meer “zien” van het eiland? Bezoek dan snel mijn fotogallerij met 160 foto’s. Heb je vragen over mijn trip naar Lanzarote? Neem dan contact op. Enne… reacties zijn ook altijd welkom haha.

Nederland is Oranje!… De eerste officiele WK wedstrijd voor Nederland heeft twee dagen geleden al plaatsgevonden: Nederland tegen Denemarken! Wat een wedstrijd! De eerste helft was erg saai. Ballen vlogen mijlenhoog over en er was niet echt een structuur te herkennen. Beetje aftasten zeg maar. Pas in de tweede helft begon het leuk te worden… wat zeg ik… direct in de eerste minuten al van de tweede helft: een eigen doelpunt van de Denen… wat een blunder…. maar wel positief voor ons als klein kikkerlandje. Uiteindelijk was het 2:0 geworden en zo eindigde de wedstrijd ook. De eerste overwinning is binnen. Dat zal goed voelen voor Bert van Marwijk.

Wat mij opviel toen ik op mijn werk deze wedstrijd keek op een projectiescherm, is dat het stadiongeluid erg zacht stond. Dit heeft uiteraard 1 reden! Jawel hoor…. daar is ie weer….. de Vuvuzela’s…. wat een ondingen! Tijdens de wedstrijd op TV lijkt het alsof er honderden bijen in je TV zitten. Laat staan hoeveel geluid het daadwerkelijk in het stadion produceert. Die voetballers moeten toch de dagen erna er nog last van hebben? Goed… ze krijgen miljoenen, dus opzich heb ik daar minder moeite mee hahaha.

Iedereen hoor je erover klagen…. die honderden bijen in je TV zijn gewoon irritant… maar ook op straat geeft het een overlast. “Vroeguh” hoorde je iedereen klagen over mobiel bellen op straat…. nu zijn het weer die vuvuzela’s en morgen is het weer iets anders… maar aan die vuvuzela is er wat te doen: de officiële “Anti Vuvuzela website“.  Dus wil jij ook de uitzendingen graag zien zonder dat geluid (geloof niet echt dat deze petitie gaat helpen, maar geef het een kans), teken de petitie dan vandaag nog!

Nu op naar de wedstrijd van zaterdag…. eens kijken of we weer wat punten kunnen binnenslepen en ver zullen komen binnen dit WK 2010.

Afgelopen vrijdag 4 juni en zaterdag 5 juni 2010 was het weer zover. De Paradigit ELE-Rally 2010. Ik was hier aanwezig als één van de vele VIP genodigden. Samen met mijn broer vertrokken we vroeg richting Helmond om ons te melden. Eenmaal daar aangekomen, konden we de auto parkeren op één van de VIP plaatsen binnenin het terrein. Aangemeld kregen we een badge, rugtas (met petje, programmaboekje, solar lader en nog wat spullen) en een polsbandje om zo te laten zien dat je nagenoeg overal mag komen. Onder het genot van een drankje en hapje was het even kennismaken met andere genodigden om vervolgens in 1 van de 3 VIP bussen te stappen, die ons naar de klassementsproeven zou brengen. Buiten diverse klassementsproeven, konden we ook een kijkje nemen in de werkplaats waar tussen de proeven door de auto’s opgeknapt en beter afgesteld worden. Dat zijn toch de momenten dat je de auto’s kan aanraken zeg maar. (zonder doodgereden te worden haha). We konden tussendoor broodjes en drinken pakken zoveel we wilde. Goed geregeld dus… en met die temperaturen was vocht goed nodig.

Wat was het warm die dag…. 29 graden was de hoogste temperatuur die mijn telefoon aangaf wat lokaal elk uur geupdate werd. Ook de airco in de bus had het er erg moeilijk mee. Eenmaal rond etenstijd konden we genieten van een heerlijke maaltijd. Puree, zalm, wortels, gehakbolletjes etc. Er was redelijk wat keus en verrassend genoeg ook binnen te houden. Nadat de buikjes weer gevuld waren begonnen we met het avondprogramma. Hier stond als afsluiter de proef in Son op het programma. Hier hadden we echt een eigen “privé” gedeelte, waar je kon eten en drinken. Via een tribune keek je precies op een bocht uit om zo in de avond de diverse wagens voorbij te zien scheuren. Toen het eenmaal donker begon te worden hoopte ik op de rode schijfremmen en uitlaten. Helaas bleven die uit totdat we rond 23:00 uur weer richting de bus moesten om weer naar Helmond te gaan waar niet veel later de podiumplaatsen bekend werden gemaakt. Ik was echter van de complete dag al behoorlijk gaar (hooikoorts helpt ook niet echt mee met dat weer en in de weilanden zitten), dat we direct naar huis gingen.

Al met al was het weer een gave dag. Goede temperaturen (ben zelfs verkleurd) en wederom goed georganiseerd. Bedankt Paradigit voor deze leuke dag. Mijn gemaakte (en gelukte) foto’s staan inmiddels in mijn fotogallerij. Wil je meer infomatie over de Paradigit ELE Rally, kijk dan even op hun eigen website.

Na al maanden te lopen met een telefoon die echt op was, was het 15 mei 2010 tijd om een nieuwe telefoon te bestellen. Mijn tweejarig abonnement liep af en wilde gewoon weer verlengen voor 2 jaartjes. Voorgaande jaren was ik op voorhand al erg lang aan het kijken op internet welke telefoon het zou worden. Dit jaar niet. Eén ding wist ik wel zeker…. ik wil geen iPhone, maar een telefoon die beter is hahaha. In eerste instantie leek mij de Google Nexus One wel iets. Echter is deze nog niet in Nederland te krijgen en blijken er ook wel wat kinderziektes in te zitten. Dus was het zoeken naar een goede vervanger.

Doel van  mijn telefoon is uiteraard om te bellen en te SMSen, maar daarnaast zit ik ook veel op internet. Voor de rest moet het toestel erg snel zijn…. en dan blijven er niet veel over. 1 Ghz processor was daarom ook wel een minimum vereiste wat ik wilde. De HTC Desire kwam om de hoek kijken. Deze was nog niet op de site van HTC (Nederlandstalige sectie) onder de producten te vinden, maar na een zoekopdracht kwam hij wel naar boven. De specificaties spraken voor zich….. ja dit is de iPhone killer die er op dit moment te krijgen is. Ook op Youtube diverse filmpjes bekeken en ik was al redelijk uit mijn keuze…. Besteld via de website en 2 dagen later in huis.

Enige waar ik nog mee zat was het nieuwe besturingssysteem: “Andriod“. Ik werkte al jaren met Windows Mobile, maar nu ik met de Desire heb gespeeld: voor mij geen Windows meer!! :-) . Enige nadeel met Android is dat het nog kan voorkomen dat er bepaalde dingen niet geschikt voor zijn. Hi heeft bijvoorbeeld een online telefoonboek waar al mijn contacten automatisch mee gekoppeld werden, echter kon ik al mijn contacten toch opnieuw gaan invoeren invoeren, omdat de Android applicatie nog in ontwikkeling is. Maar met de op de 4GB microSD kaart bijgeleverde “HTC Sync” software kon ik wel makkelijk mijn Outlook synchoniseren met de Desire. Dus daar alles in gezet, software opstarten en pats…. telefoon was weer gevuld met al mijn contacten.

Inmiddels ben ik al wat bezig geweest met de Andriod Marketplace. Dit is de concurent van de iPhone apps. Hier kan je ook veel software en tools vinden die het gebruik van het toestel kunnen verbeteren. Het internet (wat ik onbeperkt erop heb) is echt snel. Dacht altijd dat dit bepalend was door de specificaties van de provider, maar ben er nu dus achtergekomen, dat de hardware ook een hele grote rol hierin speelt.

Paar punten wat de Desire in mijn ogen zo super maakt:
• 1 GHz processor
• Android™ 2.1 (Éclair) met HTC Sense™
•  3,7″ AMOLED capacitive touchscreen met pinch-to-zoom functie
• Volledige social netwerk intergratie (Twitter, Facebook, Hyves, Youtube, etc.)

Ander pluspunt is ook dat alle software die je erop installeerd ook “on the fly” geupdate worden als er een update beschikbaar is. Zo kreeg ik gisteren ineens een melding dat er voor Google Maps een update beschikbaar was en of ik deze wilde updaten. Zo gebeurd dat ook met het besturingssysteem. Nu is het wachten op Andriod 2.3, daar zijn grote verwachtingen over omdat er een performance boost van 350% verwacht word :s…. ben benieuwd wat dat met de Desire gaat doen die al zo snel is.

Al met al kan ik de telefoon voor iedereen adviseren. Ik ben er heel erg blij mee.

© Copyright 2010: Weblog van Dennis Reith Deze site is geschikt voor mobiele weergave.